پس از آن غروب رفتن ، اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر، تو بیـا شـروع من  باش

شب و از قصه جدا کن ، چکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای ، گریه های آخر من

اسمِت و ببخش به لب هام ،  بی تو خالی نفس هام

خط بکش رو باور من ، زیر سایبون دستات

خواب سبز رازقی باش ، عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب ، تو طلوع زندگیم باش

پس از آن غروب رفتن ، اولین طلوع من باش 

من رسیدم رو به آخر، تو بیـا شـروع من  باش

شب و از قصه جدا کن ، چکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای ، گریه های آخر من

من پر از حرف سکوتم ، خالی ام رو به سقوطم

تو و آبی عشقت تشنه ام ، کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم ، آرزوی خفته باشم

تو نذار آخر قصه ، حرفم و نگفته  باشم

 عزیز آسمونی  اینو نوشتم تا برای لحظه ای هم که شده نگام کنی