چه دردناکِ دستان پف کرده پزشک ، وقتی که می فشاره

سینه ام را ، چه آفتاب تندی روی صورتم سایه انداختن ، اه ، صدای

سنگین این بوق آزاد اینجام دست از سرم بر نمی داره ، حوصلم سر

رفت چه تلاشی می کنن ،هر کس به طرفی می دوه ، بند بند بی حس

شدم چه دردی می گیره وقتی اون اژدهای برقی رو روی سینم

می فشارن ، چه سخت بود باور مرگم و از آن سخت تر باور مادر ،

دوستان همه آمدند دشمنان هم ، مادر گریه دیگران هم ، پدر آرام می گرید

شکه ، بی حس ، چقدر زیباست وقتی می بینم پدر این بار با درد و نه

از شادی ، مرا اینبار می بیند چه رویایی ، نگاه کج ، به آن قاب قلابی ،

همه چیز ، همه کس ، دوستانم ،حتی تو ، تو هم اینجا نشستی ، تو همین

جا به فکر آنچه از من خوانده بودی رنگ دادی ، صدای داد ، شیون و قُل قُل ،

صدا بیرون ، همه با هم بگو لا  لااله الی الله ....

منچستر آرسنال 2-1 ، رضا گلزار ممنوع التصویر ، فلان آقا دیشب در تصادف

، احمدی نژاد ، کروبی ، موسوی ، مایلی کهن قلعه نوعی ، اینجا کجاست ؟؟

که ناگه دود دود دود صدای هُر هُر ماشین ، بله اینجا اتوبوس است ،

بفرمایید پایین بفرمایید ، جنازه زودتر رسیده الان از غسال خونه در می یاد ،

عجله کنید ،

باز می آید صدای حمد و قُله و صاد ، صدای شیون و گریه ،

صدای آب ، صدای غسل و غسال ، صدای کندن قبض برای ، شستشو ، اُجرت

آخوند ، برای 1 رکت ، هر کس بیاید 1 رکت قبضی دهندش ،

گورکن هم قبض در جیب ، می کَند گور مرا با خشم و از کین ، همه دور سرم

جمعن ، از گریه ، ادا ، زاری چرا ؟ مرا آرام در گورم پناهم میدهند اما ، نشد نه

، باز آدم ها رو می بینم ، اون طور که خودشون نمی بینن ، صدای سور مرگم همه رو

بیدار می کنه ، کجا ، آنجا ، بیایید زودتر ، مردم گرسنند ،

می روم چه ساده ، در آه و فریاد و درد ، چه خبر است همه گریه و من خنده....